Değiştirmeye çalıştığınız her şey bir gün sizi değiştirir.

  Helllooo! Kuralları benim belirlediğim ve sadece benim uyduğum blog sayfama hoşgeldiniz.Özellikle kızlar diyeceğim çünkü bu biraz daha benim güzel kızlarıma ithafen ya.Erkolar biraz uzaklaşabilir yani.Şimdi bu blog sayfasını açtım çünkü hem yazmayı seviyorum hem de sizlerle biraz dertleşmek ve aynı zamanda da eğlenmek istedim.Biraz love üzerine konuşacağız canlarım.Benim bu erko nefreti durduk yere olmadı tabi ki tahmin edersiniz...Bunların üzerine konuşup sizleri biraz aydınlatmak istiyorum açıkçası.Sen kimsin dersen bunu şuanlık kimse bilmiyor tabi.Anonimim şuan.Erkoları iyi tanıyan,bunun üzerine tez yazabilecek bir anonim diyelim.Bu tecrübeleri tabi şimdi olduğu gibi şakavari bir şekilde edinmedim.Bakmayın şuan üslubumdaki dalgavari şekle.Hepsi acının tatlı tebessümü diyebiliriz.Öncelikle tabi ki size hayatımdaki yıkımlardan(ya da benim yıkım sandıklarımdan)bahsedeceğim.Bu hale nasıl geldim,aşka olan inancım nasıl yıkıldı(ki aşka aşık bir kadın olarak)bunlardan bahsedeceğim.

  İlk olarak hep flörtöz ve birilerine aşık olmayı seven bir yapım vardı.Bunu mahallemdeki pastanecinin oğluna 4 yaşında aşık olmamdan bile anlayabiliriz.Evet 4.Yani muhtemelen izlediğim Selena veya Bez Bebek dizilerinden etkilenmişimdir.Onu artık inanın ben de sorgulamıyorum.Sonrasında işte anaokulu aşklarım,ilkokulu aşklarım falan derken beni en çok etkileyen anneannemin bulunduğu şehirdeki benen yaşça büyük bir çocuğa aşık olmam oldu.Bildiğiniz çok dramatik ergen hikayesi yani.Platonik ya ama nasıl heyecanlı tabi.Platonik olmayınca genelde acı veriyor çünkü.Denendi onaylandı.Kızlar artık platoniklik devrini geri mi getirsek ne yapsak ya.Böyle acı çeksek söyleyemesek falan.Ne olur yani cilveyi bir kenara bıraksak...Utanalım,sıkılalım söylemeyip kendi içimizde yaşayalım işte.Hak etmiyor bu erkolar asla söylememizi.Sevildiklerini bilmesinler ne gerek var ya.Don't yani.Neyse cidden en drama queen,kendi kendime gelin güvey olduğum love'dı.Şuan düşündüğümde eğlendim baya.O an eğlenmiyordum tabi kendimi yerden yere atıyordum kendi yaşadığım yere döndüğümde.Ay o salak yüzünden şu güzelim şehri sevmemişim ya yuh harbiden bana.

  Sonrasında pek bir böyle waow diyebileceğim bir aşkım olmadı lisede falan.Hatta lise aşkım pek olmadı diyebilirim.Yalnızca kendi arkadaş ortamımdan biriyle birbirimize bir şeyler hisseder gibi olduk ben bozdum tabi arkadaşlığa daha çok değer verdiğim için.O zamanlar başlamış benim aşka olan nefret.Anlamışım daha önemli şeyler olduğunu ahahahaha.Helal ya koca yürekli ben cidden.

   Gelelim beni mahveden,bu içimdeki umudu,inancımı alan o iğrenç aşka.Gerçi bi erko benden inancımı falan alamaz da işte yine kendi kendime yaptım.Yoksa o tek başına o kadar yürekli değil benden böyle değerleri alacak kadar.(Durun arkaya acıklı bir müzik açayım da havaya gireyim,drama queenlik denilince de ben yani aşko)O zamanlar 17 yaşındayım gerçekten de Instagram fenomenlerinin dramatize ettiği,ekmek çıkardığı,işte büyüttüğü(Sen 17 yaşımdın)vs denilen bir yaş.Tabi girerken büyük umutlarla girmiyorsunuz şahsen ben doğum günü bile kutlamayan biri olarak danaya girer gibi girdim 17'ye.Bu kadar berbat geçeceğini bilsem yemmmmin ederim gelmezdimmm.İşte o zamanlar aylardan Temmuz.Ben yine flörtten flörtlere koşuyorum.Sonra neden olmadı diye ağlıyorum falan.E aynı takımın tüm futbolcularıyla konuşursan olmaz tabi kızım.Biri bunu bana demedi herhalde.Şuanki aklım olsa fısıldardım kulağıma.Insta istek kutuma bir istek düştü.Bakayım dedim.Yüzü tanıdık.Tanıdık olur tabi önceden tanıyorum hafif.Neyse istemeye istemeye,tipini de hiç beğenmemiştim(sonrasından aşkından yataklara düştüm)konuşmaya başladık biz bununla.Ama nasıl sallamıyorum var ya ben bunu ahshadhasd.Bakın yine keyiflendim.İlerlettik konuşmayı falan bununla.Kendisinde maalesef şeytan tüyü var ve bana o kadar ilgili yaklaştı ki(elde edene kadar)Tipik erkek.O zamanlar bilmiyorum ama işte başlarda bu kadar ilgili yaklaşan birinin sonrasından canavara dönüşebileceğini.Bu lovebombing,ghosting kavramları o zaman çıksa tespiti anında koyardım.

  Ben zamanla bundan hoşlanmaya falan başladım işte.Maalesef.Sonra biz küçük bir tartışma yaşadık ve ben o tartışmanın ertesi günü tatile çıktım.AHAHAHAHSDHA.Alfa mısın be kızım.Benim cidden olayları sallama seviyesi.Ama buluşmamıştık ve ben kendimi sanal biri için üzmem yani ne manaaaa???Neyse işte gittim story mtory süperim hala.Gördükçe kudurmuş.Ben farkında bile değildim.Bir anda geldi bir şeyler yazdı bana kendimi iğrenç kötü hissettirdi,üzerime suç attı ve her yerden engelledi.MANİPÜLE!O zamanlar hiçbirrr şeyin farkında değilim arkadaşlar.Sadece şok oldum ve otelin ortasında ağlamaya başladım.Yani bir anda geliyor suçlamalar şunlar bunlar ve dünyanın en kötü insanıymışım gibi laflar.Sonra engel.Kendimi o kadar kötü hissetmiştim ki hani düşünüyorum ben bu lafı işitecek kadar kötü biri miyim diye.Bakın yine diyorum şuanki aklım olsa derdim hadi len biz kötüyüz aynnnnnn.Ama işte toy toy.Toyluğuna verin şu kızın yahu.Neyse benim tatilimi zehir etti anlayacağınız.

  Sonrasında ben yaşadığım yere döndüm.Toparladım kendimi dediğim gibi buluşmadığımız için falan anlık üzüntüler olmuştu hep.Sonra bir gün ansızın bir GÜNAYDIN! mesajı.Gerçekten her şeyin anasını s'ktikten sonra erkolar.Bunu maalesef bu hikaye boyunca çok fazla tekrarlayacağım ama ben de ŞUAN AKLIM OLSA ASLA YAPMAYACAĞIM BİR ŞEYİ yine yapıyorum ve hiç özür bile dilemesini beklemeden biz tekrar konuşmaya başlıyoruz.Diyorum işte malmışım baya.Ama müsterih olsun dostlarım bu hikayenin sonunda Eyşan biz oluyoruz.Sakin sakin okuyabilirsiniz.İşte 1 2 gün sonra buluşuyoruz.Benim ilk buluşmam tabi.İlk öpüşmem falan.Değişikti yani.O anki hissettiğim hisleri sonrasında hiçbir datede hissetmedim bunu üzülerek söylüyorum.Sanki yıllardır tanıyormuşum gibiydi onu,sanki ilk buluşmamız değil de yıllardır sevgiliymişiz ve o buluşmalardan biriymiş gibiydi.Hep söyleyeceğim ne kadar şuan cidden nefret ediyor olsam da onun yanında kendimi çok güvende hissettim ilk buluşma olmasına rağmen ve bu hissi de asla bulamadım bir daha.Ama bir şeylerin ters gittiği hissi de vardı içimde.Uzaklara dalıyordu bir anda.Bir anda sessizleşiyordu.Soruyordum ve bir şey olmadığını söylüyordu.Bunları kısa bir zaman dilimi gibi anlatıyorum ama tabi kısa bir zaman dilimi değil.Ona hislerim çok yoğundu o buluşmada.Farklı bakıyordum.Farklı hissediyordum.İlk defa bir şey karşılıklı gibi hissediyordum.O gün dinlediğimiz şarkıları unutmadım hiç.Hayalini kurduğumuz evi hala her o yoldan geçmemizde hatırlıyorum.O yollardan uzun süre geçemedim.O gün koşa koşa geldim eve.Anneme anlatmak için.Anneme anlattım onu.Annem de dedi ki seviyor sanırım seni.Annem hiç yanılmazdı normalde ya.Bu sefer çok büyük yanıldı.Ben ilk defa o kadar mutluydum,herkese geçti o enerjim.Yatağımı hazırlarken çarşaflara gülümsedim,kahvaltı hazırlarken çaydanlığa,kahvaltılıklara gülümsedim.Bayram havası gibiydi ertesi gün de benim için.Uzun bir süre yani.Kısa sürdü ama.

  Demiştim ya ters giden bir şeyler var diye.Beyefendi hasta olmuştu.Ben tabi salağım diyorum ah canım hemen iş yerine çorba yapıp getireyim falan.Hiç yapmayacağım şeyler ya.Yemin ederim.Neyse 1 2 gün geçiyor.Bu hala hasta.Beter olsun :D.Bir anda mesajlarıma cevap vermemeye başladı.Ghosting dediğimiz olay.Ben de fevri insanım aşkolar.Biri beni ghostlasa ki bu benim uzun süre konuştuğum,görüştüğüm kişiyse sebebini öğrenmeden bırakmam.Dedim noluyo ya!NOLUYO YANİ!HAKLIYIM YA!Ne bu hareketler ulan?Ben eski sevgilimi unutamamışım,geldi beni aldı hastanaye falan götürdü zaman geçirdik biraz kusura bakma dedi.:D :D :D Yani ne diyeyim ki kızlar.O an dünyam maalesef başıma yıkıldı.17 yaşındasın,ilk defa aşık olmuşsun,aldatılıyorsun.Allah başka dert vermesin tabi de.Yine de aldatılmak kötü bunda hemfikiriz sanırım.E tabi ilk defa buluşmuşum,ilk defa öpüşmüşüm,ilk defa güvenmişim.İlk hayal kırıklığı da olunca çok fena oluyor.Ne yapılabilir ki bu hikayede yanan niye ben oldum diye sordum tabi.Sonrası bol ağlama,anneye sarılıp anne neden ben demeceler falan.Aslında iyi olmuştu ya baya kilo vermiştim o dönem.Bir halta yaramıştı it.Bir süre toparlanamadım yine.1 HAFTA FALAN AHSHASDHAHSD.

  İşte beni yoran olay aslında aldatması falan değil,bundan sonra başlıyor.Ben hayatıma zor da olsa devam ettim hatta unuttum gibi bir şeydi.Tabi çokça anıyordum,hala seviyordum.2 3 ay sonra bir mesaj attı.BAKIN YİNE DİYORUM SALAK OLDUĞUM İÇİN CEVAP VERDİM.Sonra cevap alamadım.E kalırsın öyle kızım işte.Baktı ceptesin hooop devam yola.O zaman anlamıyorum işte malım.Neyse sonra yine dedim salak mı ne.Yine hayatıma bakmaya devam ettim.Beni stalklıyor ama hala çok belli yani.Sonrasında yine 1 2 ay sonra bir mesaj.Bu sefer daha gelişti her şey.Konuştuk falan ve sevgili olduk.Neyse bir süre güzel gitti her şey.Dedim düzeldi herhalde ya.Sonra ilgisiz tavırlar başladı,girip çıkıp yazmamalar,buluşma ertelemeler,sadece nude için konuşmalar.Safım işte anlamıyorum.Baya aşığım ve aşktan gözüm kör olmuş.Belki de biliyorum ama onunla olmak için katlanıyorum.Sonra yine hiçbir açıklama yapmadan gidiş falan.Bunlar hep bir şekilde tekrarlandı.Ben aldatmasına rağmen affettim ve o buna güvenerek hep daha fazlasını yaptı.Kendim ettim kendim buldum da diyebiliriz.Ben artık objektif bakıyorum.

  Peki beni çileden çıkaran olaya gelelim.Ben bir süre kötü zamanlardan geçtim,anneannem kalp krizi geçirdi,üniversite sınavına hazırlanıyorum falan falan.Ve o bunların hiçbirinde yanımda olmadı.Hepsini bilmesine rağmen.Yine bir gün sınavıma çok az kalmış buluşalım falan dedi.Yine uzun süre görüşmemişiz ve yeni barışmışız.Ama bu sefer çok uzun bir süre yani.Gözümde de gönlümde de tütüyor.Öyle söyleyeyim ama bir yandan da inancım kalmamış hiçbir şeye.Tamam dedim.Kalktım erkenden,bir heyecan.Sanki ilk buluşma.Öyle bir heyecan var içimde.Hazırlanıyorum falan.Hazırlandım dedim neredesin.Ben hastayım dedi.Tanıyorum artık,hasta falan değil.Bahane.İşte o gün telefonu falan fırlattım.Sinir krizi geçirdim.Her yeri yıktım,dağıttım.Ağladım hıçkıra hıçkıra.Yeter artık diye.Sokayım dedim böyle aşka ya.O gün girls içimde bir şeyler koptu.Sevilmeyişim yüzüme böyle bir rüzgar gibi çarptı.Her şey çok barizdi ama o gün anladım ben her şeyi.Taşlar o gün yerine oturdu.Kaç saat ağladım bilmiyorum,kendime zor geldim.Üniversite sınavına gireceğim gün hala beklenti içindeydim ama o gün bile bir mesajı çok gördü.Şimdi de o yüzden hiçbir özel günü benimseyip,beklenti içine girmem.O zamandan kalma bir alışkanlık.

  Günümüze geldiğimizdeyse devran döndü.Rolleri değiştik.Böyle bir sevgiyi kaybettiği için çok pişman.Ama dedim ya.Artık o zamanki aklımla hareket etmiyorum.Korkma mommy korkulacak kişi artık benim ahahsdhashd.Değiştirmeye çalıştığım her şey beni değiştirdi.Beni en çok sürekli olacak gibi olup sonunda yine duvara toslamam yordu.Beni en çok ayrıl barış bir halde olmamız ve belirsiz,açıklama bile yapmadan ortadan kaybolmaları yordu.Çoğu kişide edineceğim tecrübeleri tek kişide edindim.Şuan güvenim 0.

  Şuan kimse için heyecanlanmıyorum,biri için kalbinin atması neydi unuttum.Ama inanın böyle süper.Su çok güzel gelsenize!Diyeceğim o ki o kadar konuştum bari bir ana fikre bağlayayım:

 Değiştirmeye çalıştığınız her şey bir gün sizi değiştirir.