Her şey güzel mi,iyi mi bilmiyorum.İlk defa kendimi akışa bıraktım.Hiçbir planım yok,fikrim yok.Hayat beni nereye götürüyorsa oraya gidiyorum,uyum sağlıyorum.Sonunu düşünmeden yaşamak nasılmış tecrübe ediyorum.Bir karar vermem gerekmiyor şuanlık,çünkü kararıma kalmadan olması gereken oluyor.İyi veya kötü.Bu zamana kadar hep ne olacak korkusuyla yaşadım.Artık istemiyorum bu korkuyla yaşamak,o yüzden bıraktım her şeyi yüzüstü bir şekilde.İster olsun,ister olmasın artık.Bir şeyler olursa tabi ki çabalarım ama olmayacak şeyler için çabalamak artık beni çok yoruyor.Olacak gibi görünüp olmayan çok şey oldu hayatımda.İnsanı boş yere çabalamak yoruyor.Yoksa sonu aydınlığa çıkan şeyler için çabalamak yormaz.
Yeni şeyleri gördükçe eskilere özlemim artıyor.Her manada.Gelen gideni aratır derler ya,tam da öyle.Her gelen gideni öyle bir aratıyor ki anlatamam.Belki hepsi kötü ama bazı yeniler size kötünün de iyisi olabileceğini hatırlatıyor.Kötüleri tabi ki kimse istemez ama daha kötülerine denk geldikçe az kötü olanı özlemeye başlıyorsunuz.Bu döngü böyle gidiyor ve zamanında kötü olan,bu şeylerin yanında melek kalabiliyor.Bu da benim kafamı çok karıştırıyor.
Anlatacak çok şeyim vardı aslında ama şöyle bir düşündüğümde değmez dediğim için yazamadım.Hayatım şuan nötr.Yoğun ve sıkıcı.Düzeltmem gereken çok şey var ama iradem yok. yaralarımı herkesten saklaya saklaya kabuk bağladı ama bazı geceler kanıyor.Yine kendi kendimi iyileştiriyorum.Zaten bu dünyada kendimizden başka kimimiz var ki?Canından bir parça olduğumuz annemiz bile geceleri sessiz sessiz ağladığımızı bilmiyor.Bir anne evladının aslında canının çok yandığını,yüzünde bir maske olduğunu anlamaz mı?Gözlerime baktığımda acılarımı görmesi gerekmez mi,yoksa ben mi çok iyi bir oyuncuyum?Bunun çatışması da hep içimde sürecek.
Önceden bir derdim olduğunda bunu herkesle paylaşırdım.Galiba artık olgunlaşıyorum.Dertlerimi kimseyle paylaşasım gelmiyor,drama queenlik gibi geliyor.İçimde yaşıyorum her şeyimi.İnsanları sıkmak,bunaltmak istemiyorum.Çünkü bana en iyi gelebilecek şeyin yine ben olduğumu çok iyi biliyorum.Kimseden fayda yok ki kendimden başka.Ben herkese merhem olurum da insanlar benim yaramın olduğunu dahi anlamaz.Öyle işte.Herkese yarabandı olursun da kendi kanayan yarana bir peçete bile bulamazsın.
İlişki hayatımı soracak olursanız,uzun süre sonra kalbim farklı biri tarafından kırıldı.Olacak sandım,olmadı.Ben beni artık kimse kıramaz diye düşünürken kalbim çok kırıldı.Ama acısı çok sürmedi,evet.Zaten hiçbir acı artık ilki kadar sürmez.İlkler çok farklıydı.Artık ne o hislerim kaldı ne de heveslerim.Doğru kişiyi bile bulursam nasıl seveceğim bilmiyorum.İçimde hiç kimseye karşı bir sevgi kalmadı.Tamamen bitik hissediyorum his anlamında.
Yorumlar
Yorum Gönder